Dortmannhof muhteşem bir binadır: Kültürel rolü ve olağanüstü modern mimarisi ile bilinen ünlü Zeche Zollverein arazisinde yer alıyor ancak 1791 yılında inşa edildiği dönemden bu yana konut ve tarım amaçları için kullanıldı.

Öte yandan, tek çatı altında daire ve ahırları barındıran ve merkezindeki ortak girişle birbirine bağlanan, türünün birkaç örneğinden biridir.

Kendilerine yaşayabilecekleri, müzik yapabilecekleri ve misafirlerini ağırlayabilecekleri bir yer arayan iki müzisyen binaya aşık oluyor ve orayı hayallerinin evi yapmaya karar veriyor. Yapının tamamı, katı koruma alanı yasalarına tabi olduğundan bu kolay bir iş değildi.

İnovatif ofis arayışları, onları tamamen yukarıdan gelen ışığa odaklanılan, Danimarka'daki "Roofhouse" işiyle uluslararası beğeni ve ödüller almış olan Sigurd Larsen'e götürdü.

Yapı ve cephelerin sağlam kalması gerektiğinden, kısıtlamalar ortalama bir projeden çok daha zorlayıcıydı. İzin verilen sınırlar esnek değildi, süreç – birçok makam dahil oldu– iki yıldan fazla devam etti.

Yerel yönetmelikler, sadece iki küçük çatı penceresi eklenmesine izin veriyordu, dışarıdan yalıtıma, ek açıklığa izin yoktu.

Bu zorluk, hem mimarlar hem de müşteriler için tarihi binanın güzelliğini vurgulayacak olağanüstü, yenilikçi bir çözüme yol açtı.

Mimarlar yapının tamamında değil sadece yerleşim bölümlerinde izolasyon yaptılar. Bunun nedenleri, tamamen ekonomik ve ekolojik değildi; bu çözüm, aynı zamanda eski, güzel yapıların görselliğini de muhafaza ediyordu. Orijinal, güzel koyu taş döşeme korunduğu için ev birkaç klasik ısıtıcıyla ısınıyor.

Modern pencereler sayesinde, yeni kısım, kışın eskisinden daha sıcak oluyor; bayat, sıcak hava ise çatıdan tahliye ediliyor. VELUX pencerelerin yapı içerisindeki yüksek konumu, ideal hava sirkülasyonu sağlıyor.

Tasarlanan yapılar tüm sorunlara mükemmel çözümler getirmiş oldu: Duvarlar paralel olmadığından, müzik odalarında ekstra akustik önlem alma ihtiyacı doğmadı.

Yangın yalıtımı konusu ise ahşap konstrüksiyon üzerine yanmaz Fermacell kaplama uygulanarak çözüldü.

Projeler, tarihi bir yapının içindeki minyatür bir köye benziyor: Yapılar arasındaki avlular ve teraslar, mekanlar arasında birden çok yol olmasını sağlıyor, havanın sıcak olduğu aylarda yaşam alanını genişletiyor.

Müşteriler, az sayıda seyirci kapasiteli bir müzik odası, bir daire ve misafirler için ayrı bir alan talep ettiler.

Evin labirenti andıran şekli ve tüm kestirme yolları korundu. Ahır ve samanlığın yerine göz alıcı yeni odalar yapıldı fakat yem oluklarına kadar pek çok eski parça muhafaza edildi ve duvarlara entegre edildi.