Mimarlar, zemin kattaki lobi ile üstteki iki derslik katı arasında belirgin bir mekânsal ayrım oluşturmayı amaçlamış. Alver bu yaklaşımı şöyle açıklıyor: “Burası insanların bir araya gelip sohbet ettiği, sosyal etkileşimin yoğunlaştığı bir alan. Bu mekânda, adeta bir uzay gemisinin alt bölümünde bulunuyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz.”

Derslik katları ile zemin kattaki lobi arasındaki farklılaşma, kullanılan malzemelerle vurgulanmış. Zemin katta, iç mekândan dışarıya doğru devam eden kırmızı renkli bir yüzey tercih edilmiş; bu yüzey, iki farklı dünyayı birbirine bağlayan bir geçiş elemanı olarak işlev görüyor.

“Üstteki iki kat ders çalışma alanı olarak tasarlandığı için sakin ve dingin bir atmosfer sunması gerekiyordu. Bu nedenle o katlarda açık tonlu malzemeler, sıcak beyaz renkler ve Estonya’ya özgü doğal ahşap kullandık,” diye açıklıyor Alver.

Mustamäe Devlet Lisesi'nde ana derslikler yapının çeperlerine yerleştirilmişken daha büyük hacimler konferans salonları yemekhane ve çok amaçlı salon merkezde konumlandırılmış Alver bu düzenlemeyi şöyle açıklıyor: "Buralara doğal gün ışığını taşımak istedik ve bunu teras çatı pencereleri sayesinde başardık."

Yapının merkezinde yer alan büyük salon, iki derslik katını birbirine bağlayan bir geçiş alanı işlevi görüyor. Çatı pencerelerinden süzülen doğal gün ışığı, bu merkezi alanı ferah ve aydınlık kılıyor. Ancak ihtiyaç duyulduğunda, karartma perdeleri sayesinde salon tamamen karartılabiliyor; bu da alanın kullanım senaryolarını önemli ölçüde çeşitlendiriyor.

“Cephedeki pencereler ya da çatı ışıklıkları aracılığıyla sağlanan doğal aydınlatma, günümüz mimari tasarımının önemli bir bileşeni çünkü çevremiz yapay ışıkla fazlasıyla kuşatılmış durumda” diyor Alver. “Akıllı telefonlar, ekranlar ve diğer dijital cihazlar nedeniyle insanlar doğal ışıktan uzaklaşıyor. Biz mimarlar olarak bu gelişmeye karşı durmakla yükümlüyüz çünkü doğal ışık, insanların hem zihinsel hem de fiziksel sağlığı üzerinde olumlu etkiler yaratıyor.”

Mustamäe Devlet Lisesi, Tallinna Akadeemia tee 25 numaralı parselde, mimar Must’un “Gümüş Ok” fikri doğrultusunda biçimlendirilmiş. Mimari tasarım, okulun teknik ağırlıklı eğitim yaklaşımını mekânsal bir dile dönüştürürken, teknolojinin sunduğu olanaklarla erişilebilecek ufuklara referans veriyor. “Gümüş Ok” metaforu, yapının formuna ve karakterine yön veren hız, hassasiyet ve keskinlik gibi nitelikleri simgeliyor.

Okul binasının ok formundaki ana kütlesi, ilk katın iç ve dış peyzajı üzerinde süzülüyormuş gibi duran, gümüş kaplamalı, uzay gemisi yüklü bir araca benzer şekilde tasarlanmış ve bilinmeyene doğru yolculuklara çıkmaya hazır bir izlenim veriyor.

Kentsel ölçekte “gümüş ok”, Akadeemia tee üzerindeki araştırma kurumlarının oluşturduğu ritme uyumlu bir biçimde yerleştirilmiş. Yapılar arasındaki hafif taşıt yolu ise, Tehnopol Kampüsü’nün Mustamäe yönündeki giriş kapısı işlevini görecek şekilde tasarlanmış.

Okulun eğitim faaliyetleri, binanın iki ayrı bölümünde yürütülüyor; derslikler üçgen kütlede, spor alanları ise kare kütlede konumlanıyor. Bu iki yapı, peyzaj içine gömülü olan birinci kat üzerinden birbirine bağlanıyor. Birinci kattan geçen hafif taşıt yolu, Tehnopol ile Mustamäe troleybüs hattının son durağı arasında bağlantı sağlıyor.

Yapı, 1,080 öğrenci ve 120 öğretmenin eşzamanlı kullanımına olanak tanıyacak şekilde kurgulanmış. Kapalı net alanı 8,066 metrekare olan bina, neredeyse sıfır enerjili (NZE) ya da A enerji sınıfı (Class A) özelliğine sahiptir.