Çatı katında güneşli bir mekan
Genç birer Sloven mimar olan Tomaž Maechtig ve Ursa Vrhunc Ljubljana’nın merkezinde bulunan zarif dekoratif süslemelerin ön plana çıktığı art-nouveau tarzda bir bina dikkatlerini çekene dek, yeni büroları için uygun bir yer bulabilmek amacıyla çok zaman harcadılar.
Tarihi bir bina olarak korunduğundan, dış görünümünün değiştirilmesi mümkün değildi ancak harap durumdaki çatı katı genç iki Sloven mimarın kendi mimarlık büroları için zihinlerinde tasarladıkları işlevsel ve estetik unsurlara uygun bir şekilde uyarlanabilmek bakımından yeterli mekansal alan ve niteliklere sahip bulunmaktaydı. Mimarların kendi bürolarını planladıkları durumlarda çoğu kez rastlandığı gibi Maechtig Vrhunc Arhitekti de sadece “çalışan” modern bir tesise sahip olunması için değil (örneğin tamamen yenilenmiş kalorifer tesisatı, elektrik kabloları ve data hatlarına sahip), ayrıca günlük iş yaşamları için de genç mimarlardan oluşan büro ekibinin performansının en yüksek noktaya çıkmasını sağlayabilecek bir çalışma ortamının yaratılması için yoğun çaba göstermişlerdi.
MVA’nın çalışma prensip ve felsefesine uygun olarak odalar, uygulamada mümkün olabileceği ölçüde açık mekanlar olarak düzenlendiler. Çay-kahvenin yapıldığı mutfak, tuvalet gibi yardımcı ve destekleyici odaları barındıran ve içine girilebilen bir duvar dolabı ve bir depo, arka taraftaki duvara yerleştirilmiştir. Ayrıca, dinlenme ve ilave bir iş alanı niteliğindeki salon, çatı kiriş ve payandaları ile desteklenen asma tavana konumlandırılmıştır.
Çatı katında güneşli bir mekan
Genç birer Sloven mimar olan Tomaž Maechtig ve Ursa Vrhunc Ljubljana’nın merkezinde bulunan zarif dekoratif süslemelerin ön plana çıktığı art-nouveau tarzda bir bina dikkatlerini çekene dek, yeni büroları için uygun bir yer bulabilmek amacıyla çok zaman harcadılar.
Tarihi bir bina olarak korunduğundan, dış görünümünün değiştirilmesi mümkün değildi ancak harap durumdaki çatı katı genç iki Sloven mimarın kendi mimarlık büroları için zihinlerinde tasarladıkları işlevsel ve estetik unsurlara uygun bir şekilde uyarlanabilmek bakımından yeterli mekansal alan ve niteliklere sahip bulunmaktaydı. Mimarların kendi bürolarını planladıkları durumlarda çoğu kez rastlandığı gibi Maechtig Vrhunc Arhitekti de sadece “çalışan” modern bir tesise sahip olunması için değil (örneğin tamamen yenilenmiş kalorifer tesisatı, elektrik kabloları ve data hatlarına sahip), ayrıca günlük iş yaşamları için de genç mimarlardan oluşan büro ekibinin performansının en yüksek noktaya çıkmasını sağlayabilecek bir çalışma ortamının yaratılması için yoğun çaba göstermişlerdi.
MVA’nın çalışma prensip ve felsefesine uygun olarak odalar, uygulamada mümkün olabileceği ölçüde açık mekanlar olarak düzenlendiler. Çay-kahvenin yapıldığı mutfak, tuvalet gibi yardımcı ve destekleyici odaları barındıran ve içine girilebilen bir duvar dolabı ve bir depo, arka taraftaki duvara yerleştirilmiştir. Ayrıca, dinlenme ve ilave bir iş alanı niteliğindeki salon, çatı kiriş ve payandaları ile desteklenen asma tavana konumlandırılmıştır.
MVA’nın çalışma prensip ve felsefesine uygun olarak odalar uygulamada mümkün olduğunca açık mekanlar olarak düzenlendiler. Çay-kahvenin yapıldığı mutfak, tuvalet gibi yardımcı ve destekleyici odaları barındıran ve içine girilebilen ve duvara monte edilen bir gömme dolap ve bir depo arka taraftaki duvarın arkasına yerleştirilmiştir. Yukarıda belirtilen alanlara ilaveten dinlenme amaçlı ve ilave bir iş alanı niteliğindeki salon ise çatı kiriş ve payandaları ile desteklenen asma tavana konumlandırılmıştır.
İki değişik seviyede yerleştirilen çatı pencereleri, gri-yeşil renkteki halı hariç, tamamen bembeyaz olan büro alanını aydınlatmaktadır. Büronun tüm ışıklandırması doğal gün ışığı ile sağlanmaktadır, ancak bu konuda tek istisna büroda çok sık yapılan gece vardiyaları için gerekli olan ve “duvarda gömülü dolap” bölgesinde saklanan ve her birisi birer yapay ışık kaynağı olan masa lambalarıdır.
Güneş battıktan sonra bu masa lambaları, duvarların ve dekorasyon malzemelerinin soğuk ve dingin beyaz renklerini, sıcak sarımsı bir ışıkla aydınlatmaktadır.
MVA’nın çalışma prensip ve felsefesine uygun olarak odalar uygulamada mümkün olduğunca açık mekanlar olarak düzenlendiler. Çay-kahvenin yapıldığı mutfak, tuvalet gibi yardımcı ve destekleyici odaları barındıran ve içine girilebilen ve duvara monte edilen bir gömme dolap ve bir depo arka taraftaki duvarın arkasına yerleştirilmiştir. Yukarıda belirtilen alanlara ilaveten dinlenme amaçlı ve ilave bir iş alanı niteliğindeki salon ise çatı kiriş ve payandaları ile desteklenen asma tavana konumlandırılmıştır.
İki değişik seviyede yerleştirilen çatı pencereleri, gri-yeşil renkteki halı hariç, tamamen bembeyaz olan büro alanını aydınlatmaktadır. Büronun tüm ışıklandırması doğal gün ışığı ile sağlanmaktadır, ancak bu konuda tek istisna büroda çok sık yapılan gece vardiyaları için gerekli olan ve “duvarda gömülü dolap” bölgesinde saklanan ve her birisi birer yapay ışık kaynağı olan masa lambalarıdır.
Güneş battıktan sonra bu masa lambaları, duvarların ve dekorasyon malzemelerinin soğuk ve dingin beyaz renklerini, sıcak sarımsı bir ışıkla aydınlatmaktadır.
Tarihi bir bina olarak korunmasına rağmen hayli harap durumda bulunan, Ljubljana’nın şehir merkezindeki bina, Tomaž Maechtig ile Ursa Vrhunc’in mimarlık büroları için yeni bir yerleşim yeri olmuştur.
Tarihi bir bina olarak korunmasına rağmen hayli harap durumda bulunan, Ljubljana’nın şehir merkezindeki bina, Tomaž Maechtig ile Ursa Vrhunc’in mimarlık büroları için yeni bir yerleşim yeri olmuştur.
Çatı katında güneşli bir mekan
Genç birer Sloven mimar olan Tomaž Maechtig ve Ursa Vrhunc Ljubljana’nın merkezinde bulunan zarif dekoratif süslemelerin ön plana çıktığı art-nouveau tarzda bir bina dikkatlerini çekene dek, yeni büroları için uygun bir yer bulabilmek amacıyla çok zaman harcadılar.
Tarihi bir bina olarak korunduğundan, dış görünümünün değiştirilmesi mümkün değildi ancak harap durumdaki çatı katı genç iki Sloven mimarın kendi mimarlık büroları için zihinlerinde tasarladıkları işlevsel ve estetik unsurlara uygun bir şekilde uyarlanabilmek bakımından yeterli mekansal alan ve niteliklere sahip bulunmaktaydı. Mimarların kendi bürolarını planladıkları durumlarda çoğu kez rastlandığı gibi Maechtig Vrhunc Arhitekti de sadece “çalışan” modern bir tesise sahip olunması için değil (örneğin tamamen yenilenmiş kalorifer tesisatı, elektrik kabloları ve data hatlarına sahip), ayrıca günlük iş yaşamları için de genç mimarlardan oluşan büro ekibinin performansının en yüksek noktaya çıkmasını sağlayabilecek bir çalışma ortamının yaratılması için yoğun çaba göstermişlerdi.
MVA’nın çalışma prensip ve felsefesine uygun olarak odalar, uygulamada mümkün olabileceği ölçüde açık mekanlar olarak düzenlendiler. Çay-kahvenin yapıldığı mutfak, tuvalet gibi yardımcı ve destekleyici odaları barındıran ve içine girilebilen bir duvar dolabı ve bir depo, arka taraftaki duvara yerleştirilmiştir. Ayrıca, dinlenme ve ilave bir iş alanı niteliğindeki salon, çatı kiriş ve payandaları ile desteklenen asma tavana konumlandırılmıştır.
Çatı katında güneşli bir mekan
Genç birer Sloven mimar olan Tomaž Maechtig ve Ursa Vrhunc Ljubljana’nın merkezinde bulunan zarif dekoratif süslemelerin ön plana çıktığı art-nouveau tarzda bir bina dikkatlerini çekene dek, yeni büroları için uygun bir yer bulabilmek amacıyla çok zaman harcadılar.
Tarihi bir bina olarak korunduğundan, dış görünümünün değiştirilmesi mümkün değildi ancak harap durumdaki çatı katı genç iki Sloven mimarın kendi mimarlık büroları için zihinlerinde tasarladıkları işlevsel ve estetik unsurlara uygun bir şekilde uyarlanabilmek bakımından yeterli mekansal alan ve niteliklere sahip bulunmaktaydı. Mimarların kendi bürolarını planladıkları durumlarda çoğu kez rastlandığı gibi Maechtig Vrhunc Arhitekti de sadece “çalışan” modern bir tesise sahip olunması için değil (örneğin tamamen yenilenmiş kalorifer tesisatı, elektrik kabloları ve data hatlarına sahip), ayrıca günlük iş yaşamları için de genç mimarlardan oluşan büro ekibinin performansının en yüksek noktaya çıkmasını sağlayabilecek bir çalışma ortamının yaratılması için yoğun çaba göstermişlerdi.
MVA’nın çalışma prensip ve felsefesine uygun olarak odalar, uygulamada mümkün olabileceği ölçüde açık mekanlar olarak düzenlendiler. Çay-kahvenin yapıldığı mutfak, tuvalet gibi yardımcı ve destekleyici odaları barındıran ve içine girilebilen bir duvar dolabı ve bir depo, arka taraftaki duvara yerleştirilmiştir. Ayrıca, dinlenme ve ilave bir iş alanı niteliğindeki salon, çatı kiriş ve payandaları ile desteklenen asma tavana konumlandırılmıştır.
Çatı katında güneşli bir mekan
Genç birer Sloven mimar olan Tomaž Maechtig ve Ursa Vrhunc Ljubljana’nın merkezinde bulunan zarif dekoratif süslemelerin ön plana çıktığı art-nouveau tarzda bir bina dikkatlerini çekene dek, yeni büroları için uygun bir yer bulabilmek amacıyla çok zaman harcadılar.
Tarihi bir bina olarak korunduğundan, dış görünümünün değiştirilmesi mümkün değildi ancak harap durumdaki çatı katı genç iki Sloven mimarın kendi mimarlık büroları için zihinlerinde tasarladıkları işlevsel ve estetik unsurlara uygun bir şekilde uyarlanabilmek bakımından yeterli mekansal alan ve niteliklere sahip bulunmaktaydı. Mimarların kendi bürolarını planladıkları durumlarda çoğu kez rastlandığı gibi Maechtig Vrhunc Arhitekti de sadece “çalışan” modern bir tesise sahip olunması için değil (örneğin tamamen yenilenmiş kalorifer tesisatı, elektrik kabloları ve data hatlarına sahip), ayrıca günlük iş yaşamları için de genç mimarlardan oluşan büro ekibinin performansının en yüksek noktaya çıkmasını sağlayabilecek bir çalışma ortamının yaratılması için yoğun çaba göstermişlerdi.
MVA’nın çalışma prensip ve felsefesine uygun olarak odalar, uygulamada mümkün olabileceği ölçüde açık mekanlar olarak düzenlendiler. Çay-kahvenin yapıldığı mutfak, tuvalet gibi yardımcı ve destekleyici odaları barındıran ve içine girilebilen bir duvar dolabı ve bir depo, arka taraftaki duvara yerleştirilmiştir. Ayrıca, dinlenme ve ilave bir iş alanı niteliğindeki salon, çatı kiriş ve payandaları ile desteklenen asma tavana konumlandırılmıştır.
Çatı katında güneşli bir mekan
Genç birer Sloven mimar olan Tomaž Maechtig ve Ursa Vrhunc Ljubljana’nın merkezinde bulunan zarif dekoratif süslemelerin ön plana çıktığı art-nouveau tarzda bir bina dikkatlerini çekene dek, yeni büroları için uygun bir yer bulabilmek amacıyla çok zaman harcadılar.
Tarihi bir bina olarak korunduğundan, dış görünümünün değiştirilmesi mümkün değildi ancak harap durumdaki çatı katı genç iki Sloven mimarın kendi mimarlık büroları için zihinlerinde tasarladıkları işlevsel ve estetik unsurlara uygun bir şekilde uyarlanabilmek bakımından yeterli mekansal alan ve niteliklere sahip bulunmaktaydı. Mimarların kendi bürolarını planladıkları durumlarda çoğu kez rastlandığı gibi Maechtig Vrhunc Arhitekti de sadece “çalışan” modern bir tesise sahip olunması için değil (örneğin tamamen yenilenmiş kalorifer tesisatı, elektrik kabloları ve data hatlarına sahip), ayrıca günlük iş yaşamları için de genç mimarlardan oluşan büro ekibinin performansının en yüksek noktaya çıkmasını sağlayabilecek bir çalışma ortamının yaratılması için yoğun çaba göstermişlerdi.
MVA’nın çalışma prensip ve felsefesine uygun olarak odalar, uygulamada mümkün olabileceği ölçüde açık mekanlar olarak düzenlendiler. Çay-kahvenin yapıldığı mutfak, tuvalet gibi yardımcı ve destekleyici odaları barındıran ve içine girilebilen bir duvar dolabı ve bir depo, arka taraftaki duvara yerleştirilmiştir. Ayrıca, dinlenme ve ilave bir iş alanı niteliğindeki salon, çatı kiriş ve payandaları ile desteklenen asma tavana konumlandırılmıştır.
|
|